آری مقاوم شده ایم.به شنیدن خبر بازداشت دوستان، به خبر رفتن همکاران از کشور به احضار شدن ها و پاسخ دادن ها،به زندگی در هراس و وحشت...مقاوم شده ایم و پذیرفته ایم که گویی این سرنوشت همه روزنامه نگاران آزاد اندیش و مستقل در این سرزمین است.
نفیسه این روزها که تو نیستی نمی دانم دلتنگی هایم را کجا ببرم ازنبودن تو و حجت برای که بگویم.خانواده نگران تان،دوستانی که اشک در چشم و بغض در گلو دارند یا نامردمانی که چشم بر ظلم بسته اند.
بگذار برای پری خانوم بگویم ؛مادرت هم او که در نبودش می خواندی "تو ای پری کجایی که رخ نمی نمایی"
هم او که در این خاک خفته است و تو حاضر نبودی این سرزمین را بخاطرش ترک کنی
پری خانوم شما در حق من و همه دوستان نفیسه مادری کردید و ما دختران خوبی برای شما نبودیم.یعنی آنقدر نفیسه دختر خوبی بود که مجالی برای ما نبود.پنج سال است که از میان ما رفته اید و امروز باید در غیاب نفیسه برایتان درد دل کنم.
مادر ساجده می گوید خوب است که شما نیستی و این روزها را نمی بینید.راست می گوید دل مادر تاب تحمل دیدن فرزند دربندش را ندارد. اما پری خانوم اگر بودید مطمئن هستم به نفیسه و حجت افتخار می کردید. به اندیشه سبزشان
به یاد دارم روزها و شب هایی که برای فرجه امتحانات در منزل شما اردو میزدیم و با شما هم کلام و همنشین بودیم.
پری خانوم یادتان هست که به ما توکل را آموختید.انس با ائمه را ...شما از توکل برای امتحانات دانشگاه و گرفتن نمرات قبولی می گفتید و حتما در دل می دانستید که امتحانات بزرگتری در زندگی در پیش داریم.
ما شاگردهای خوبی بودیم پری خانوم،در زندگی توکل کردیم. در انتخابات یا حسین گفتیم بر سر صندوق رفتیم.نفیسه سبز پوشید.سبز نوشت.حجت در ستاد سبزها مردم را برای شرکت در انتخابات تشویق کرد. غافل از اینکه توکل و رنگ سبز برگرفته از اعتقاداتمان را به انقلاب مخملی تعبیر می کنند و اتهام براندازی و اغتشاش در نظامی را می زنند که پدر نفیسه و همسر شما یکی ازشهدای آن بود.
جرم نفیسه ،حجت و همه کسانی که در این مدت به زندان برده اند این است که زندگی و راحت طلبی خود را فدای سربلندی کشور و آگاهی مردم شان کرده اند.جرمشان این است که به کودکان فردا اندیشیده اند.در مقابل ظلم ایستاده اند.
خوبیهای نفیسه و حجت بیشتر از توان من در بکار گیری کلمات است. مطمئن هستم شما پری خانوم به دخترت نفیسه و حجت عزیز دامادت افتخار می کنی که از آزمون زندگی نمره قبولی گرفته اند.امروز این زوج سبز همانطور که میر حسین موسوی گفته "قدم در راه بی بازگشت گذاشته اند"مسیری که بسیاری از ایرانیان برای ادامه زندگی خود برگزیده اند.امروز نفیسه و حجت نه تنها افتخارشما و خانواده شان که افتخار میلیون ها عضو جنبش سبز هستند.
می ماند جای خالیه نفیسه که می دانم هر پنج شنبه هر کجای دنیا بود خودش را به مزار شما و پدرش در" امامزاده کن" میرساند.من و دوست های نفیسه و حجت قول می دهیم تا برگشت آنها جای خالی شان را برای شما بر سر مزارتان پر کنیم.گرچه می دانیم که مادران همیشه وحتی پس از مرگ چشم انتظار و دل نگران فرزندانشان هستند و دل نفیسه هم حتما از پشت میله های اوین پنج شنبه به سوی شما پر می کشد.
