....در پایان عمر مجلس هفتم،مجلسی که گمان می رفت از اصولگرایان متحد و یکدست تشکیل شده،انشعاب های متعدد صورت گرفت ،علیه دولت همسوی اصولگرا که حق برادری بر او داشت شورید وبسیاری از تصمیمات شخص احمد نژاد را زیر سوال برد و برای آن مصوبه آورد.رییس این مجلس نیز در پایان عمر مدیریتی خود ترجیح داد برای خود کسب وجهه کند و دفاع از رییس دولت را به فراموشی بسپارد.سال 86 سال تعامل مجلس با دولت احمدی نژاد نبود سال تقابل بود.سال عیان شدن اختلافات و "شمشیر بستن ها از رو بود"اما آنچه برای احمدی نژاد مهمتر است و رییس دولت نهم باید نگران آن باشد،سال 87 است،سالی که اصولگرایان جدید راهی بهارستان می شوند.ترکیب اکثریت مجلس آینده از هم اکنون قابل پیش بینی است که در اختیار اصولگرایان خواهد بود،اصولگرایانی که بر خلاف نمایندگان مجلس هفتم پیش از ورود به مجلس با انشعاب و چند دستگی مواجه هستند و هر یک مرز بندی های جدی با دولت دارند.سال 87 که احمدی نژاد باید به فکر فراهم کردن زمینه انتخابات ریاست جمهوری دوره دهم و حضور در انتخابات باشد،با مجلسی سر و کار دارد که دو نفر از چهره های شاخص آن (غلامعلی حدادعادل وعلی لاریجانی)رقبای احتمالی او در انتخابات آینده ریاست جمهوری هستند.سال 87 سال سختی برای دولت احمدی نژاد است.

این متن بخش هایی از یادداشتم درویژنامه نوروزی کارگزاران است که امروز منتشر شد.بر خلاف طرح روی جلد که اصلا خوب کار نشده و می شد خیلی بهتر باشه مطالب خواندی در ویژنامه پیدا می شود.

|+| نوشته شده توسط اعظم ویسمه در شنبه 25 اسفند1386 و ساعت 23:16  

  RSS